پرواز پرستو

پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنی است...

حضور عشق

 

بعد از چند صباحی آمدم و با دستانی پر ، این شعر تقدیم می شود به همسر مهربانم که در پناه ایزد پاک زندگی مشترکمان را آغاز کرده ایم ، در سایه غدیر و امام عشق به عقد هم درآمدیم ، به آرمان صورتگر عزیزم که سایه مهربان او را هدیه ای زیبا از خداوند می دانم.

وقتى که دست عزیزت یه نوازشگر خوبه‏
 
وقتى که طلوع چشمات دشمن هرچى غروبه


 
وقتى که سایه اسمت روى لب‏هام خونه داره‏
 
وقتى که یاد قشنگت منوتنها نمى‏ذاره‏


 
تو بگو جز تو کسى هست روى تشنگیم بباره‏
 
کسى هست اگه تورفتى، واسه من بشه ستاره


 
یه تبسم از نگاهت واسه من تموم دنیاست‏
 
وقتى چشماتو مى‏بندى، زندگى واسم معماست


 
تو نباشى، نمى‏دونم تا کجا طاقت میارم‏
 
دوش امن تو نباشه، سرمو کجا بذارم؟


 
تو چشات معدن عشقه، من یه حفار قدیمى‏
 
من چى کار کنم که بیشتر با دلم بشى صمیمى


 
وقتى که حضور سبزت واسه من یه امتیازه‏
 
وقتى که دلم یه عمره داره به نگات مى‏بازه


 
بذا تا همیشه دستات بمونه تو دست سردم‏
 
بى تو من خسته راهم، بى تو من اسیر دردم‏



                                                                                    پرستو

 

لینک همین شعر در سایت آوای دل :

لینک شعر در آوای دل

  
نویسنده : پرستو ; ساعت ۱٠:۳٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٠ آذر ۱۳۸٩
تگ ها :