پرواز پرستو

پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنی است...

قانون جنگل

میون هرزه علفها یه درخت ســربلندم

که به بوسه علفها رو تنم دل نمی بندم

 

می پیچن دور تن تو می کشن شیره جـونت

می کشن به رسم عادت دل سبز و مهربونت

 

تا فقط از تو بمونه تن خشک و زخمی و زرد

آخر مهمون نوازی سفــره خالی دل پــر درد

 

قانون جنگـل همیـنـه ای نهـال سبــز و تازه

هرکی بیشتر مهربونه توی این جنگل می بازه

 

اینو می گم صاف وساده تا بدونی تا نسوزی

تا نبینی با دو چشمات مرگ تلخو تیره روزی

 

آخه من اینجا یه عمــره با دو چشمـونم می بینم

توی هر ثانیه صد بار به عزای عشق می شینم

 

تن من زخمیه اما هنوزم سبزمو زنــدم

ولی این زندگی تلخه با کدوم بهار بخندم

 

قانون جنگل همینه سر این قصه درازه

بگذر از این بوسه مرگ ای نهال سبز و تازه

 

پرستو

  
نویسنده : پرستو ; ساعت ۱٢:۱٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۳٠ شهریور ۱۳۸٩
تگ ها :