پرواز پرستو

پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنی است...

بعد از آن روزگار ...

 

بعد از من اگر روزی

بغض گلویت را فشرد

پای احساست اگر بر سنگ خورد

یا اگر یک روز دستان تو هم

گرمی دستان کسی را در میان خود ندید

وندر آن هنگام تلخ

که فضای سینه ات جز آه آتشناک

چیزی را نمی داد گذر

یادی از این عاشق افسرده کن.

 

بعد از من روزی اگر زین کوچه ها ، زن تنهایی گذشت

در نگاه او نیاز ، بر دو پایش پینه بود

یادی از این خسته دلمرده کن.

 

روزگاری بعد از این شاخه خشکی اگر دیدی به باغ

یا گل پژمرده ای دیدی به خاک

بلبل افسرده ای دیدی به شاخ

یادی از این شاعر افسرده کن.

 

گر شبی تنها شدی در خلوتی یافتی از بهر گریه مهلتی

لیک اشکی گونه ات را تر نکرد

درد خود را با خدا گفتی ولی باور نکرد

روزگاری بعد از این ، گر تو هم عاشق شدی

« یاد کن از من که دیگر نیستم.»

 

 

پرستو

  
نویسنده : پرستو ; ساعت ۳:۳٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۸٩
تگ ها :